Tweetin Gölgesinde Ayak Oyunu

Telefonlar titreşti, bir tweet dalgası yayıldı sokaklara. TFF'nin 22 Şubat paylaşımı, futbolun nabzını hızlandırmıştı. 'Futbol ayak oyunu değil, bir spordur' diye haykıranlar, 'şimdiden verebilirsiniz fenere kupasını' diyerek federasyonu tarihin en yanlısı ilan ediyordu. Türk futbolunda böyle bir yanlılık görülmediğini vurguluyorlardı.

Karşı cephede ise zafer naraları: 'Ayrıcalık bekleyen ve hakemleri ligin devamı için tehdit eden arsız bir güruha tokat niteliğinde tweet olmuş. Soylu gibi ohhh çektim.' Hızlı aksiyon alkışlanıyor, 'danışıklı dövüş olsa da herkesin beğenmesi gereken bir twit' deniyordu. Tehditvari açıklamaların bitmemesi, malum camia tiranlığından yakınılıyordu. Samimiyet testi basit: 'Verin malumun bücürüne ceza da görelim.'

Ama eleştiriler de yağmur gibi: 'Skandaldır, normal bir ülkede infial yaratması gerekir.' Federasyonun artık tarafsız olmadığı, 'alenen taraf tutup karşı taraf dediği camiayı hedef aldığı' söyleniyordu. Suç, sessiz kalan yönetimde bulunuyordu; ultraslan'ın harekete geçmesi çağrılıyordu. 'Kendini ligin sahibi sanan gs camiasına artık gereken cevaplar veriliyor' dedirtmişti tweet, ama rakiplere yapılan haksızlıklar 'futbolun içinde bunlar var' diye geçiştirilirken, kendi aleyhlerine 'cümle alemin ofsayt dediği bir pozisyon'da yangın çıkarılıyordu. İnsaf çağrısı yükseliyordu.

Vasıfsız yönetimlere duacı olunuyordu ki, UCL'de tur atlayıp milli takımı Dünya Kupası'na taşısınlar, terso durumlar gelmesin. Göztepe-Trabzon maçlarında 'hakem ittirmesiyle puan alanlara da aynı şeyler söylenecekse' eşitlik isteniyordu. İptal edilen gol için hakem tacizi, camianın zıvanadan çıkması olarak bkz'leniyordu.

Farklı sesler arasında, tweet bir ayna tutuyordu futbola. Tehdit mi, tokat mı? Bu imalı paylaşım, adaleti mi getirir yoksa oyunu mu bozar?